Κλείνω τα μάτια μου
τρομάζω στην ιδέα της σκλαβιάς
κλαίω
αλλά καμιά παρηγοριά δε βρίσκω.
Πάντα ήμουν είμαι και θα είμαι μόνος
με κυνηγάει η μοναξιά
και αυτό με φοβίζει.
Για αυτό ψηλά το κεφάλι
αγέρωχα ακολούθα το μονοπάτι της ζωής σου
μη σε τρομάζουν οι σκιές
είναι παροδικές
και μπροστά στο θάρρος σου
θα φύγουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου