Στις μεσονύχτιες στράτες περπατάνε
αποσταμένοι οι έρωτες
κι οι γρίλιες των παράθυρων εστάξανε
τον πόνο που κρατάνε
Στις στέγες εκρεμάστη το φεγγάρι
σκυμμένο προς τα δάκρυα του
κι η μυρωμένη λύπη των τριαντάφυλλων
το δρόμο της θα πάρει
Ολόρθο το φανάρι μας σωπαίνει
χλωμό και μυστηριώδικο
κι η πόρτα του σπιτιού μου είναι σα ν' άνοιξε
και λείψανο να βγαίνει.
Σαρκάζει το κρεβάτι τη χαρά τους
κι αυτοί λέν πως έτριξε·
δε λεν πως το κρεβάτι οραματίζεται
μελλοντικούς θανάτους.
Και κλαίνε οι αμανέδες στις ταβέρνες
τη νύχτα την αστρόφεγγη
που θα' πρεπε η αγάπη ναν την έπινε
και παίζουν οι λατέρνες.
Χυμένες στα ποτήρια καρτερού
νεοι λησμονιές γλυκύτατες·
οι χίμαιρες τώρα θα ειπούν το λόγο τους
και οι άνθρωποι θ' ακούνε
Καθημερνών χαμώνε κοιμητήρι
το πάρκον ανατρίχιασε
την ώρα που νεκρός κάποιος εκίνησε
να πάει στη χλόη να γείρει.
Όταν ξεκινάς ένα θέμα για συζήτηση και δεν ομολογείς από την αρχή της σκέψης σου ότι δε γνωρίζεις την ουσία του θέματος που αναπτύσσεις,στο τέλος καταλήγεις να μην συμφωνείς ούτε με τα λεγόμενα σου ούτε με τα λεγόμενα των άλλων.
Επιλογές του χτες λες ότι είναι μια αρχή για κάτι το διαφορετικό. Αν όμως απογοητεύεσαι με το σήμερα τι έχεις να προσμένεις για το μέλλον!!!
Έκανα την επιλογή μου. Είπα όχι στην μελλοντική οκνηρία , ρουτίνα και αρχίζω από το μηδέν να κυνηγώ το όνειρο μου για μια ζωή γεμάτη ζωντάνια , ενέργεια και για αρχή θα έχω σύμμαχο την ελευθερία.
Είναι φορές που ένας άνθρωπος είναι σε δίλλημα να επιλέξει μεταξύ δυο καταστάσεων και ανάλογα την απόφαση που θα πάρει θα έχει και τις συνέπειες του.Σε αυτό το δίλλημα είναι να απαντήσω αύριο με ένα απλό ναι ή ένα όχι.Η επιλογή που θα κάνω μπορεί και να μην είναι η σωστή μπορεί όμως και να είναι.Ο χρόνος θα δείξει Το θέμα είναι ότι είμαι στο όχι αλλά έχω τα κότσια να ξεκινήσω πάλι από την αρχή;
